A është Tora e sotme e njëjtë me Torën e kohës së Muhamedit?

Meqë në artikujt e mëparshëm kemi vërtetuar se Tora e shekullit të 7-të — ose të paktën tri pjesë kryesore të Torës — ishte e besueshme, pyetja më e rëndësishme është kjo:

A mund ta dimë se çfarë thoshte teksti i kësaj Tore? Nëse nuk mund ta dimë, atëherë gjithçka që kemi diskutuar deri tani është e parëndësishme.

Sepse dikush mund të thotë: “Po, Tora e kohës së Muhamedit ishte e paprekur, por njerëzit e kanë korruptuar pas kohës së tij!” Kjo do të nënkuptonte se edhe sot kemi një Torë të korruptuar!

Për të ditur se çfarë thoshte Tora e pakorruptuar, na nevojiten kopje të Torës që datojnë nga koha e Muhamedit ose edhe më herët.

Nëse do të kishim dorëshkrime të tilla, do ta dinim tekstin të cilit Muhamedi i besonte dhe do të mund t’i besonim edhe ne. Por, a kemi kopje të tilla?

Në vitin 1947, dy barinj beduinë bënë ndoshta zbulimin më të madh arkeologjik të shekullit të 20-të.

Në një shpellë në zonën kodrinore të Bregut Perëndimor, pranë Detit të Vdekur, ata gjetën dorëshkrime të vjetra hebraike të Shkrimeve të Shenjta hebraike, që datojnë afërsisht nga viti 870–550 para Hixhretit (disa qindra vjet para Muhamedit). Këto dorëshkrime, të quajtura Rrotullat e Detit të Vdekur (shih Figurën 1), përmbajnë pjesë të Torës.

Pas zbulimit fillestar, arkeologët zbuluan shumë kopje të tjera të Torës, të cilat, të marra së bashku, përfshijnë një pjesë të madhe të Torës.

 Një fotografi e disa prej shpellave ku u gjetën kopjet e Dorëshkrimeve të Detit të Vdekur B) Një fragment nga historia e Jozefit (Zanafilla 48) C) Një pjesë e ligjit hebraik (Levitiku 22 e në vazhdim). ”)

Arkeologët kanë gjetur gjithashtu dorëshkrime të plota të përkthimit grek të Torës, të cilat datojnë disa shekuj përpara Muhamedit.

Përveç kësaj, janë gjetur kopje të hershme të përkthimit siriak të Torës. Këto dorëshkrime datojnë afërsisht në kohën e jetës së Muhamedit ose edhe më herët.

Kur krahasojmë dorëshkrimet e Torës të shkruara para Muhamedit, gjatë jetës së tij dhe disa shekuj pas vdekjes së tij, zbulojmë se ato janë jashtëzakonisht të ngjashme (shih Figurën 2).

Megjithëse ka disa dallime të vogla, shumica dërrmuese e këtyre dallimeve mund të shpjegohen lehtësisht nga procesi i kopjimit dhe transmetimit të tekstit dhe nuk ndikojnë në asnjë prej pretendimeve kryesore historike ose teologjike të Torës.

Kjo tregon se skribët hebrenj e ruajtën tekstin me një saktësi të jashtëzakonshme.


Meqenëse përkthimet tona moderne të Torës bazohen në këto dorëshkrime të paraqitura në Figurën 2, sot mund të lexojmë një Torë që pasqyron tekstin e Torës së shekullit të 7-të, të cilës i referohet dhe të cilën e pohon Kurani.

Siç u përmend tashmë në artikullin tonë hyrës (shih link xyz), Kurani i referohet Torës si dëshmi se ajo është shpallje e vërtetë nga Perëndia dhe se Muhamedi është një profet i vërtetë.

Sureja 12:111 tregon një mënyrë se si Kurani duhet ta konfirmojë Torën dhe të dëshmojë se Muhamedi ishte vërtet i dërguar nga Perëndia:

لَقَدْ كَانَ فِى قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌۭ لِّأُو۟لِى ٱلْأَلْبَـٰبِ ۗ مَا كَانَ حَدِيثًۭا يُفْتَرَىٰ وَلَـٰكِن تَصْدِيقَ ٱلَّذِى بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَىْءٍۢ وَهُدًۭى وَرَحْمَةًۭ لِّقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ

“Në tregimet e tyre [= tregimet e profetëve] ka, me të vërtetë, mësim për njerëzit me mendje të shëndoshë. Ai [Kurani] nuk është një rrëfim i trilluar, por është vërtetim i asaj që ishte para tij, shpjegim i hollësishëm i çdo gjëje, udhëzim dhe mëshirë për një popull që beson.”

– Sureja Jusuf 12:111 –

Këtu, Kurani thotë se Tora e konfirmon Kuranin, madje edhe në hollësitë e tregimeve të profetëve.

Prandaj, kur krahasojmë tregimet në Kuran me të njëjtat tregime në Torë, duhet të presim që ato të përputhen deri në hollësi ose, të paktën, të mos kundërshtojnë njëra-tjetrën.

Nëse ato përputhen, kjo do të dëshmonte se Muhamedi është një profet i vërtetë.

Fakti që ai i dinte hollësitë e këtyre tregimeve pa qenë në gjendje ta lexonte Torën, si një njeri analfabet, do të tregonte se ai duhej ta kishte marrë këtë njohuri përmes shpalljes hyjnore.

Le të zbulojmë duke krahasuar “tregimin më të bukur” — historinë e Jusufit — në të dy librat: