A u profetizua Muhamedi në Torë?
Një arsye pse myslimanët duhet të jenë të interesuar ta studiojnë Torën është se, sipas Kuranit, në të gjenden profeci për Muhamedin:
ٱلَّذِينَ يَتَّبِعُونَ ٱلرَّسُولَ ٱلنَّبِىَّ ٱلْأُمِّىَّ ٱلَّذِى يَجِدُونَهُۥ مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِى ٱلتَّوْرَىٰةِ وَٱلْإِنجِيلِ يَأْمُرُهُم بِٱلْمَعْرُوفِ وَيَنْهَىٰهُمْ عَنِ ٱلْمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ ٱلطَّيِّبَـٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ ٱلْخَبَـٰٓئِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَٱلْأَغْلَـٰلَ ٱلَّتِى كَانَتْ عَلَيْهِمْ ۚ فَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ بِهِۦ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَٱتَّبَعُوا۟ ٱلنُّورَ ٱلَّذِىٓ أُنزِلَ مَعَهُۥٓ ۙ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ
Ata që ndjekin të Dërguarin, Profetin analfabet, të cilin e gjejnë të shkruar tek ata në Teurat dhe Ungjill, i cili i urdhëron për të mirën dhe i ndalon nga e keqja, ua lejon gjërat e mira dhe ua ndalon gjërat e këqija, dhe ua heq barrën dhe prangat që ishin mbi ta. Prandaj, ata që besojnë në të, e nderojnë, e ndihmojnë dhe ndjekin dritën që u zbrit bashkë me të — pikërisht ata janë të suksesshëm.”
— Sureja El-A’raf 7:157
Kurani i inkurajon të gjithë njerëzit, dhe veçanërisht ithtarët e Librit, që ta ndjekin profetin Muhamed. Arsyeja kryesore për këtë është se, gjoja, Muhamedi është i shkruar në Shkrimet e tyre.
Prandaj, duke lexuar Torën, Ithtarët e Librit duhet të binden se Muhamedi është i Dërguari i vërtetë i Perëndisë. Në të njëjtën linjë flet edhe Sureja
Al-Bekare 2:146:
ٱلَّذِينَ ءَاتَيْنَـٰهُمُ ٱلْكِتَـٰبَ يَعْرِفُونَهُۥ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَآءَهُمْ ۖ وَإِنَّ فَرِيقًۭا مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ ٱلْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ
Ata të cilëve u kemi dhënë Shkrimin e njohin atë [d.m.th. Muhamedin], ashtu siç i njohin bijtë e tyre. […].”
— Sureja El-Bekare 2:146
Ky ajet sugjeron se Ithtarët e Librit, të cilëve Allahu u dha Shkrimin, e njohin Muhamedin si profetin e vërtetë të Allahut, sepse kanë lexuar për të në Shkrimet e tyre.
Megjithatë, disa myslimanë besojnë se Tora që kemi sot nuk përmban më profeci për Muhamedin, sepse hebrenjtë e kanë korruptuar atë dhe i kanë hequr këto profeci.
A është e besueshme kjo? Kur Muhamedi recitoi Suret El-A’raf 7:157 dhe El-Bekare 2:146, Allahu theksoi se Tora që ekzistonte në kohën e Muhamedit përmbante profeci të ruajtura për ardhjen e tij.
Përndryshe, pse do të përpiqej Muhamedi t’i bindte jobesimtarët për vërtetësinë e tij duke i drejtuar ata te një libër që ishte korruptuar dhe që nuk përmbante më profeci për të?
Kjo nuk do të kishte kuptim. E rëndësishmja është se arkeologët kanë gjetur shumë kopje të Torës të shkruara para dhe gjatë kohës së Muhamedit!
Kjo do të thotë se ne e njohim dhe e kemi Torën të cilës po i referohej Muhamedi.
Kur krahasojmë dorëshkrimet e Torës nga periudha para, gjatë dhe pas kohës së Muhamedit, gjejmë gjithashtu se ka pasur shumë pak ndryshime.
Tora që kemi sot është jashtëzakonisht e ngjashme me atë që ekzistonte para dhe gjatë kohës së Muhamedit.
Prandaj, mund ta testojmë pretendimin e Muhamedit se ai ishte profetizuar në Torë, duke lexuar Torën që kemi sot — Torën për të cilën shumë myslimanë pretendojnë se ende përmban profeci për Muhamedin!
Tani do ta drejtojmë vëmendjen te një pasazh në Torë. Shumë myslimanë besojnë se këto vargje janë një profeci për Muhamedin. Në të, Musai u thotë popullit të Izraelit:
[15] Zoti, Perëndia yt, do të nxjerrë për ty një profet si unë, nga mesi yt, nga vëllezërit e tu — atë duhet ta dëgjosh —
[16] ashtu siç i kërkove Zotit, Perëndisë tënd, në Horeb, ditën e kuvendit, kur the: ‘Mos më lër të dëgjoj përsëri zërin e Zotit, Perëndisë tim, dhe të mos shoh më këtë zjarr të madh, që të mos vdes.’
[17] Dhe Zoti më tha: ‘Ata kanë të drejtë në atë që kanë thënë.
[18] Unë do të nxjerr për ta një profet si ti, nga mesi i vëllezërve të tyre. Dhe do t’i vë fjalët e mia në gojën e tij dhe ai do t’u flasë gjithçka që unë do t’i urdhëroj.
[19] Dhe kush nuk do t’i dëgjojë fjalët e mia që ai do t’i flasë në emrin tim, unë vetë do t’i kërkoj llogari.’”
— Ligji i Përtërirë 18:15–19
Në këtë tekst, Musai shpall ardhjen e një profeti të ardhshëm për popullin e Izraelit. Vini re dy karakteristika të këtij profeti:
-
Ai do të jetë “si unë/ti”, domethënë si Musai;
-
Ai do të jetë “nga vëllezërit tuaj/tyre”, domethënë nga vëllezërit e Izraelit.
Le të fillojmë me kërkesën e parë — që profeti i ardhshëm do të jetë “si Musai”. Dijetarët myslimanë argumentojnë se Muhamedi ishte “si Musai” në shumë mënyra — të dy ishin udhëheqës shtetërorë, sollën një kod të ri ligjor dhe udhëhoqën popujt e tyre në një Hixhra (një migrim nga shtypja).
Nga këndvështrimi islam, Muhamedi recitonte fjalët e sakta të Allahut, ashtu siç bëri Musai. Prandaj, mund të thuhet se Muhamedi e përmbush kërkesën për të qenë “si Musai”.
Megjithatë, në artikullin e mëparshëm pamë se Muhamedi nuk ishte si Musai në mënyrën se si mori shpalljen dhe profetësinë në shpellën e Hiras.
Kërkesa e dytë thotë se profeti i ardhshëm do të jetë nga vëllezërit e Izraelit. Dijetarët myslimanë theksojnë se arabët janë pasardhës të Ismailit, ndërsa hebrenjtë janë pasardhës të Isakut.
Meqenëse Ismaili dhe Isaku ishin gjysmëvëllezër, Muhamedi, një arab, do ta kishte përmbushur këtë profeci. Megjithatë, le të shqyrtojmë pikat e mëposhtme:
-
Kur lexohet në kontekst, shprehja “nga vëllezërit tuaj/tyre” do të thotë se profeti i ardhshëm duhet të jetë nga një prej dymbëdhjetë fiseve të Izraelit. Kjo do të thotë se ai duhet të jetë hebre. Megjithatë, Muhamedi nuk ishte hebre.
-
Edhe nëse pranojmë interpretimin se shprehja “nga vëllezërit tuaj/tyre” do të thotë se profeti mund të jetë një ismailit, përsëri kemi një problem:
Siç kemi parë më parë, Tora nuk jep asnjë mbështetje për Muhamedin si pasardhës të Ismailit. Ismaili nuk u rrit në Mekë, ku lindi Muhamedi, dhe as fëmijët e tij nuk u rritën atje.
Nuk ka asnjë tregues se ai ose fëmijët e tij erdhën ndonjëherë në Mekë. Për më tepër, ai nuk u martua me një grua arabe, por me një grua nga toka e Egjiptit.
Kështu, pasardhësit e tij të drejtpërdrejtë ishin joarabë. Prandaj, nuk kemi prova se Muhamedi ishte pasardhës i Ismailit dhe se, në këtë mënyrë, ai e përmbushi profecinë e Musait për profetin e ardhshëm.
Një tjetër pasazh i Torës që disa myslimanë besojnë se është një profeci për Muhamedin gjendet pikërisht në fund të Torës.
Pak para se Musai të vdiste, ai i bekoi bijtë e Izraelit me një fjalim të gjatë. Vargjet e mëposhtme janë fillimi i atij fjalimi:
[1] Ky është bekimi me të cilin Musai, njeriu i Perëndisë, bekoi popullin e Izraelit para vdekjes së tij.
[2] Ai tha: “Zoti erdhi nga Sinai dhe u shfaq mbi Seir për ne; ai shkëlqeu nga mali Paran; ai erdhi nga dhjetëra mijëra të shenjtë, me zjarr flakërues në dorën e tij të djathtë.”
— Ligji i Përtërirë 33:1–2
Vini re tri vende: Sinai, Seiri dhe mali Paran. Sinai është vendi ku Musai mori shpalljen e tij.
Disa njerëz argumentojnë se Seiri është vendi ku Isai mori shpalljen e tij, ndërsa mali Paran i referohet maleve të Mekës, ku Muhamedi mori shpalljen e tij. Prandaj, disa besojnë se kjo është një profeci se Allahu do t’i jepte shpallje Muhamedit rreth 1900 vjet më vonë.
I dashur lexues, nëse e ke ndjekur artikullin tonë të mëparshëm, tashmë e di nëse ky interpretim ka kuptim.
Pasi Musai dhe populli i Izraelit u larguan nga Faraoni në Egjipt, ata ishin rrugës për në Kanaan, tokën e premtuar që sot është Palestina.
Kur arritën në kufijtë e Kanaanit, ata dërguan burra për ta vëzhguar vendin. Tora thotë:
Në fund të dyzet ditëve, ata u kthyen nga vëzhgimi i vendit. Dhe erdhën te Musai, Aaroni dhe te gjithë asambleja e bijve të Izraelit në shkretëtirën e Paranit, në Kadesh.”
— Numrat 13:25
Vini re se spiunëve iu deshën vetëm dyzet ditë për të shkuar nga Parani në tokën e premtuar në Palestinë, për ta vëzhguar atë dhe për t’u kthyer përsëri! Nëse Parani do të ishte pranë Mekës, atyre do t’u duheshin rreth 40 ditë vetëm për të udhëtuar atje në një drejtim!
Në total, do t’u duheshin 80 ditë udhëtim (vajtje-ardhje), plus koha që do t’u duhej për ta vëzhguar tokën.
Për më tepër, pasazhi e identifikon vendndodhjen e Paranit me “Kadeshin”, i cili ndodhet në Gadishullin e Sinait (në Egjiptin e sotëm), pikërisht në kufijtë e tokës së premtuar.
Kjo tregon se Parani — i cili është gjithashtu vendi ku Ismaili u vendos, sipas Torës — nuk mund të ketë qenë askund pranë Mekës.
Meka nuk luan absolutisht asnjë rol në Torë. Prandaj, Ligji i Përtërirë 33:2 nuk është një profeci për Muhamedin.
I gjithë vargu thotë vetëm atë që thotë nëse e lexojmë drejtpërdrejt — se Perëndia erdhi në këto vende (Sinai, Seir dhe Paran) ndërsa populli i Izraelit po endej në shkretëtirë, pasi kishte ikur nga Egjipti dhe përpara se të shkonte në Kanaan.
Prandaj, vargu flet për ngjarje të së kaluarës, jo për ngjarje të së ardhmes.
Për ta përfunduar, çfarë mund të themi në lidhje me pyetjen nëse ka profeci për Muhamedin në Torë?
Nëse Kurani është i vërtetë, duhet të ketë profeci për Muhamedin në Torë, sepse Kurani thotë se Ithtarët e Librit mund ta gjejnë Muhamedin të shkruar në të (Sureja El-A’raf 7:157).
Megjithatë, asnjë nga këto vargje të Torës nuk flet për Muhamedin dhe nuk gjejmë as përshkrime të tjera të Muhamedit apo të pasuesve të tij, madje as në dorëshkrimet e Torës që datojnë nga koha e Muhamedit dhe më herët.
I dashur lexues, me këto fjalë kemi arritur në fund të artikullit të fundit të Pjesës 1, “Kurani dhe Tora”. Le të përmbledhim pikat kryesore të të gjithë artikujve deri tani. Ju lutemi, vazhdoni të lexoni.