A është Kurani i ndërtuar mbi themelin e Torahut?
I dashur lexues,le t’i përmbledhim pikat kryesore të artikujve të mëparshëm. Fillimisht pamë se Kurani pretendon se konfirmon ose përmbush Shkrimet e mëparshme, përfshirë Teuratin.
Kjo paraqitet si dëshmi se Kurani është Fjala e Allahut dhe se Muhamedi është profet i vërtetë. Megjithatë, sot Teurati konsiderohet nga shumica e myslimanëve si i korruptuar dhe, për këtë arsye, i pavlefshëm për të dëshmuar profetësinë e Muhamedit.
Duke shqyrtuar disa sure, pamë se Kurani pohon se Teurati — ose të paktën profecitë për Muhamedin, ligji hebraik dhe tregimet për profetët në Teurat — ishte ruajtur deri në kohën e Muhamedit.
Kurani nuk jep asnjë dëshmi për korruptimin tekstual të Teuratit.
Meqë kemi dorëshkrime të Teuratit që datojnë nga koha e Muhamedit dhe madje shekuj para tij — konkretisht Dorëshkrimet e Detit të Vdekur, të cilat datojnë para kohës së Isait — kemi tekstin e Teuratit të kohës së Muhamedit dhe dimë se çfarë thoshte ai.
Duke krahasuar tregimin për Jusufin në Kuran dhe në Teurat, gjetëm kontradikta të panumërta midis dy librave, pavarësisht deklaratave në Kuran (10:94; 12:111) që sugjerojnë se tregimet duhet të përputhen.
Duke pasur parasysh numrin e madh të dallimeve dhe natyrën e tyre, nuk bëhet fjalë për të njëjtin tregim në të dy librat dhe i njëjti autor nuk mund t’i ketë shkruar të dy tregimet.
Gjithashtu pamë se shumica e dallimeve ishin aq të mëdha saqë nuk mund të shpjegoheshin me gabime të kopjuesve.
Për më tepër, këto dallime nuk kishin ndonjë rëndësi të veçantë teologjike, politike apo morale që do t’i kishte motivuar hebrenjtë ta ndryshonin tekstin.
Meqë dallimet janë tepër të mëdha për të qenë thjesht aksidentale, por njëkohësisht tepër të parëndësishme për të pasur një arsye të qartë pse hebrenjtë do ta kishin ndryshuar tekstin, shpjegimi më i thjeshtë dhe më i mundshëm është se këto detaje në Teurat janë ruajtur, pavarësisht faktit se Kurani thotë diçka ndryshe.
Duke shkuar një hap më tej, pamë se Ibrahimi dhe Ismaili nuk shkuan kurrë në Mekë, madje as në ndonjë vend pranë saj, sipas Teuratit.
Prandaj, ata nuk mund ta kenë ndërtuar Qaben, që është një nga pretendimet themelore të Islamit.
Duke u bazuar në këtë, pamë gjithashtu se, ndryshe nga pretendimi i Islamit, as Ismaili dhe as fëmijët e tij nuk u rritën në Mekë. Ismaili nuk u martua me një grua arabe, por me një grua nga toka e Egjiptit.
Prandaj, Muhamedi nuk mund të ketë qenë ismailit ose pasardhës i Ibrahimit. Megjithatë, një prejardhje e tillë do të ishte e nevojshme që Muhamedi të ishte një profet i vërtetë i Perëndisë.
Për më tepër, shqyrtuam se si Muhamedi fillimisht mendoi se diçka nuk ishte në rregull me përvojën e tij kur takoi engjëllin në shpellën Hira.
Ai nuk besoi se ishte profet derisa Varaka, i cili vetë nuk kishte qenë i pranishëm në shpellë, e bindi Muhamedin se ai ishte një profet i vërtetë.
Megjithatë, ideja e Varakës se Muhamedi ishte një profet i vërtetë bazohej në ngjashmërinë e supozuar midis përvojës së Muhamedit dhe takimit të Musait me engjëllin te shkurret që digjej.
Por, siç pamë, përvojat e të dy burrave ishin thelbësisht të ndryshme. Engjëlli që iu shfaq Musait nuk ishte i njëjti me atë që iu shfaq Muhamedit.
Kjo tregon se Varaka kishte gabuar dhe se përshtypja fillestare e Muhamedit — se diçka e keqe i kishte ndodhur — ishte e saktë.
Problemi ishte se Muhamedi ishte analfabet dhe nuk mund ta lexonte Teuratin në hebraisht, prandaj nuk mund ta kontrollonte nëse pretendimet e Varakës ishin të vërteta.
Për më tepër, paaftësia e Muhamedit për ta kontrolluar Teuratin për të verifikuar atë që hebrenjtë e Medinës i tregonin për historitë e profetëve është shpjegimi më i thjeshtë përse tregimet për profetët në Kuran dhe në Teurat përmbajnë kaq shumë dallime.
Së fundi, shqyrtuam pretendimin se Muhamedi është profetizuar në Teurat.
Siç pamë kur e shqyrtuam këtë çështje nga afër, dy profecitë për Muhamedin në Teurat, të cilave myslimanët u referohen më shpesh, nuk flasin për Muhamedin. Ndryshe nga ajo që thotë Kurani, nuk ekziston asnjë pasazh në Teurat që mund t’i referohet atij.
I dashur lexues, tani që kemi arritur në fund të Pjesës 1, “Kurani dhe Teurati”, mund të ndjesh se supozimet e tua kanë ndryshuar në mënyrë dramatike.
Ndoshta ke besuar se Kurani është zbulesë e Perëndisë dhe se Teurati nuk është i besueshëm. Por ndoshta tani mendon ndryshe.
Shpresojmë që diskutimet tona në këta artikuj të kenë zgjuar tek ti dëshirën për të mësuar se kush është me të vërtetë Perëndia dhe çfarë mëson në të vërtetë Fjala e Tij.
Prandaj, i dashur lexues, të ftojmë të vazhdosh me Pjesën 2, “Mesazhi i Teuratit”. Jemi të bindur se aty do të gjesh të vërtetën dhe fjalë për shpirtin tënd, më të ëmbla se mjalti. Të lutemi, vazhdo leximin: